मनातले बटण

युगंधरच्या शाळेची सुट्टी सुरु झाली आणि 'मी आता काय खेळू?' असा मिनिटा मिनिटाला प्रश्न यायला लागला. कारण एरवी शाळेत सहज जिरत असलेली energy घरी जिरवणे खूपच कठीण काम आहे.  
Ever excited electrons या category मधल्या या मुलांना सतत काहींना काही करत engage ठेवावे लागतेय.
एरवी वर्गात ताई एवढ्या सगळ्या 'वानरसेनेला' कसे कह्यात ठेवत असतील याची आम्ही पालक फक्त कल्पनाच करू शकतो.
त्यातलीच एक गम्मत म्हणून आम्ही 'माऊच्या पिल्लू' या गाण्याचे remix करायचे ठरवले.
त्या गाण्यात माउचं पिल्लू येते त्याचे नाव 'उल्लूलुलुलु' ठेवतात. त्याला छान दूध बशीत ठेवतात. ते लबलब करत दूध पिऊन टाकते.
मग 'गुर्रर्र म्याव' करत त्याची आई येते आणि तिच्या मागे मागे ते निघून जाते.
मग त्यात आम्ही 'माऊच्या पिल्लू' ऐवजी 'मोतीचे पिल्लू ' आणलं. त्याची आई 'भो भो' करत आली.  पिल्लूने  'दूध भाकरी' खाल्ली
वासरू आले त्याने कोवळे कोवळे गवत खाल्ले. 
मग  चिऊचं  पिल्लू , कोकरू, छावा , घोडा ,  piggy सगळे आले.  त्यांनी त्यांचा त्यांचा खाऊ खाल्ला.
'जिराफचे पिल्लू आले' पण  जिराफची आई 'गुपचूप' न बोलता आली. जिराफला स्वरयंत्र नसते असे ताईनी सांगितले असे म्हणाला.
मग कुठून कोण जाणे 'आपण साळुंद्रीचे पिल्लू आणूया का ? ' असा प्रस्ताव आला. तिचे तर नाव 'साळुंदृलुलुलु' म्हणताना जामच मज्जा येत होती.
'पण मग तिची आई काय बरे म्हणत येईल?'
'साळुंद्री' या प्राण्याविषयी मला तरी ती काट्यांचा मारा करत येते एवढीच माहिती आहे त्यामुळे मी म्हटले
'काट्यांचा पाऊस पाडत साळुंद्री आई आली' असे म्हणूयात का?
स्वारी एकदम खुश झाली पण मग मला expected प्रश्न लगोलग आलाच
"साळुंद्री काटे कसे सोडते ग?"
"मला नाही माहित रे मी जरा शोधून सांगू का?"
"अग तिच्या मनात एक button असते ते मनातल्या मनात दाबले ना कि काटे सुटतच राहतात."
मी अवाक होऊन ऐकतच राहिले. आपल्या सगळ्याच भावनांची, करत असलेल्या गोष्टींची बटणे आपल्याच मनात असतात हे एवढ्याश्या मुलाला कळलेले secret मोठ्या माणसांना का बरे कळत नसेल?🤔🤔🤔